دسته بندی ها:

دسته بندی ها

موسیقی ملل

موسیقی ملل

تعداد ویدئوها: 90

در دوره ویدیویی مستند «موسیقی ملل» همراه شما عزیزان خواهیم بود. «معرفی و تاریخچه پیدایش موسیقی ملل» موسیقی جهانی شامل بسیاری از سبک‌های مختلف موسیقی از سراسر جهان بوده که ژانرهای بسیاری را از جمله انواع موسیقی غربی، فولکلور، سنتی، محلی، بومی و ... را در بر می‌گیرد. پیدایش موسیقی ملل را می‌توان به سال‌های 1982 تا 1983 نسبت داد. درست زمانی که پیشگامان موسیقی بریتانیایی و آمریکایی، شرکت‌های ضبط آهنگ، توزیع کنندگان و همچنین برخی از روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها، موسیقی سایر کشورها به خصوص موسیقی آفریقایی را در یک دوره مشخص که مشابه و هم وزن با موسیقی جهانی بود ترویج دادند. در سال‌های اخیر موسیقی ملل طیف‌های فرهنگی گسترده‌ای را تحت تاثیر قرار داده و با تمرکز بر موسیقی‌های محلی غیر غربی به طرز چشم گیری در بین علاقه‌مندان به موسیقی فراگیر شده است. بارزترین نشانه اوج موسیقی آفریقایی، موفقیت King Sunny Adé موزیسین مشهور نیجریه‌ای در انتشار دو آلبوم نخست پرفروش او در سطح بین المللی بود. این دو آلبوم (Juju Music-Syncro System) محبوب که توسط شرکت آیلند رکوردز ضبط و منتشر گردید، مابین سال‌های 1983 تا 1984 در ایالات متحده آمریکا با فروشی بیش از 100,000 نسخه همراه بود. این رقم نیمی از فروش Adé در نیجریه و خیلی کمتر از فروش آن نسبت به هنرمندان مشهور غربی بود. با این اوصاف بسیاری از شرکت‌های جدید نشر آهنگ از این سبک موسیقی استقبال کردند و در نهایت این ژانر در سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفت. اصطلاح موسیقی ملل توسط یک گروه بریتانیایی نامگذاری شد. آنها امیدوار بودند که ریشه‌های گوناگون موسیقی، نه تنها در تمام مناطق آفریقا بلکه در اروپای شرقی، آمریکای جنوبی-مرکزی و منطقه کارائیب در یک مجموعه موسیقیایی جمع آوری و ارائه شود. در واقع موسیقی جهانی هم وزن و شبیه به موسیقی محلی و منطقه‌ای بوده و سبک‌های مختلف موسیقی را از کشوری به کشور دیگر در هم می‌آمیزد. بیشتر شرکت‌های پخش موسیقی جهانی که در بین سال‌‌های 1983 تا 1986 در بریتانیا شکل گرفته بودند با فروش بسیار کمی روبرو شدند و فقط برای یک مدت کوتاهی دوام آوردند. پیتر گابریل "Peter Gabriel" خواننده موسیقیدان انگلیسی، یکی از مهم‌ترین افرادی بود که با حمایت از این سبک، نقش مهمی در شکل گیری و ماندگاری موسیقی جهانی ایفا کرد. در همین دهه بود که هنرمندان مطرحی نظیر نصرت فَتِح‌علی خان؛ استاد صاحب نام سبک قَوّالی و یوسونو اِندور خواننده سنگالی به عرصه موسیقی جهانی معرفی شدند. «مروری کوتاه بر زندگینامه دمیتری شوستاکوویچ؛ شخصیتی بزرگ که هنر موسیقی شوروی بر انگشتان او نقش بسته بود» یکی از برجسته‌ترین آهنگ‌سازان و پیانیست‌های قرن بیستم، دمیتری شوستاکوویچ "Dmitri Shostakovich" نام دارد. وی 25 سپتامبر 1906 در سن پترزبورگ روسیه چشم به جهان گشود. شوستاکوویچ نوازندگی پیانو را از سنین کودکی آغاز کرد و با استعداد منحصر به فردی که در خود یافته بود توانست پله‌های ترقی را به سرعت طی کند. سپس به هنرستان موسیقی رفت و در آن جا کمک هزینه تحصیلی مناسبی برای وی در نظر گرفته شد. نخستین موفقیت رسمی شوستاکوویچ «سمفونی یکم» نام داشت که آن را برای پایان‌ نامه‌اش در سن 19 سالگی اجرا کرد. دمیتری با تاثیر از موسیقیدان‌های بی‌نظیری همچون پروکوفیف و استراوینسکی، شیوه ترکیبی را گسترش داد. گفتنی است شوستاکوویچ به خاطر خلق اثر مشهور سمفونی لنینگراد به اوج شهرت خود رسید. این اثر شگفت انگیز که به محاصره طولانی و ویرانگر شهر لنینگراد و کشته شدن میلیون‌ها شهروند شوروی در جنگ جهانی دوم اشاره دارد، به عنوان نمادی از مقاوت در برابر تمامیت خواهی و نظامی‌گری نازی‌ها، مورد پسند بسیاری از مردم قرار گرفت. از جمله برخی از آثار وی می‌توان به اپرای بی‌نظیر لیدی مکبث، پانزده سمفونی، پانزده کوارتت زهی، دو سونات پیانو، اوورتور، دو تریوی پیانو و شش کنسرتو اشاره کرد. سرانجام دمیتری شوستاکوویچ، 9 آگوست 1975 در شهر مسکو چشم از جهان فرو بست و در گورستان تاریخی نووودویچی "Novodevichy Cemetery" به خاک سپرده شد.

گروه سیگور روس

گروه سیگور روس

تعداد ویدئوها: 21

در مستند ویدیویی «گروه سیگور روس» قصد داریم شما را با این گروه پرطرفدار ایسلندی و موسیقی‌های رایج در سرزمین یخ‌های جاویدان آشنا نماییم. «موسیقی ایسلند، از دیرباز تا کنون» موسیقی ایسلند که دربرگیرنده موسیقی سنتی پرجوش و خروش مردمی، آواهای سبک کلاسیک، موسیقی معاصر این سرزمین و سایر سبک‌ها می‌باشد، همواره مرتبط و وابسته به گونه‌های موسیقی کشورهای شمال اروپا (اسکاندیناوی) بوده است. این کشور علی‌رغم جمعیت کمی که دارد، در حال حاضر (2018) گروه‌های مطرح و نوازندگان برجسته و مشهوری را در درون خود جای داده است. موسیقی ایسلندی تاریخچه طولانی مدتی دارد و امروزه برخی از آهنگ‌های منتشر شده از ترانه‌های قرن چهاردهم میلادی همچنان بازخوانی می‌شوند. ترانه‌های فولکلور ایسلندی معمولا در مورد عشق، ملوانان، شجاعت و شهامت، زمستان‌های سخت، جن و پری و سایر موجودات افسانه‌های سروده می‌شدند و بیشتر به مسائل مادی (دنیوی) و همچنین درون مایه طنزآمیز اشاره داشتند. از جمله آثار به جای مانده از داستان‌های حماسی که با استفاده از عناصر واج آرایی و قافیه‌های منحصر به فرد به صورت شعر درآمده است ریمور "Rímur" نام دارد که تحت عنوان کپلا "cappella" نیز شناخته می‌شود. ریمور را می‌توان به شاعران قدیمی عصر وایکینگ‌ها نسبت داد که از استعاره‌های پیچیده، قافیه‌های پنهان و فرم‌های مخصوص به خود بهره می‌بردند. برخی از معروف‌ترین ریمورها مابین قرن هجدهم تا اوایل قرن نوزدهم نوشته شده‌اند که از مشهورترین سرایندگان آنها می‌توان به Hannes Bjarnason (1776-1838) و Jón Sigurðsson (1853-1922) اشاره کرد. در اوایل قرن بیستم، Bjarni Þorsteinsson کشیش و آهنگساز ایسلندی طی سال‌های 1906 تا 1909 موسیقی بین‌المللی این کشور را گردآوردی کرد و با همراهی سازهای سنتی‌ نظیر لانگسپیل "langspil" و فیدلا "fiðla" در ایسلند پخش و اجرا نمود. این عمل او نقطه عطفی برای حفظ موسیقی این کشور به حساب می‌آمد. امروزه گروه‌ها و خوانندگان مطرح ایسلندی در سبک‌های مختلف موسیقی همچون آلترناتیو، پاپ راک، پست راک، متال و... فعالیت می‌کنند که از بین آنها می‌توان از Björk ،The Sugarcubes و Sigur Rós نام برد. «گروه سیگور روس» سیگور روس "Sigur Rós" یک گروه پست -راک ایسلندی است که به دلیل صدای منحصر به فرد (فالستو) و گیتارنوازی آرشه‌ای خواننده گروه شهرت زیادی کسب کرده است. این گروه به رهبری یون ثُر بیرکیسُن "Jón Þór Birgisson" و باهمراهی جورج هُلم "Georg Hólm" نوازنده گیتار بیس و Ágúst Ævar Gunnarsson نوازنده درام در سال 1994 شکل گرفت. سیگور روس نخستین آلبوم خود را در سال 1997 تحت عنوان Von منتشر کرد. دومین آلبوم این گروه با نام Ágætis byrjun (شروع خوب) در سال 1999 شهرت جهانی سیگور روس را در پی داشت. علاوه بر این سه ترانه Ágætis byrjun ،Svefn-g-englar ،Njósnavélin از این آلبوم در فیلم Vanilla Sky مورد استفاده قرار گرفت. در سال 2006 اعضای گروه سیگو روس پس از یک تور جهانی به ایسلند بازگشتند تا با اجراهای زنده در سراسر این کشور روح تازه‌ای به موسیقی ایسلند ببخشند. در این مسیر دین دبلویس "Dean DeBlois" کارگردان کانادایی برای به تصویر کشیدن گوشه‌ای از اجراهای به یادماندنی آنان در مستندی با نام Heima (خانه) با این گروه همراه شد. در ادامه توجه شما را به تماشای این مستند دیدنی جلب می‌کنیم.

راز سمفونی شماره 5 بتهوون

راز سمفونی شماره 5 بتهوون

تعداد ویدئوها: 23

در مستند ویدیویی «راز سمفونی شماره 5 بتهوون» با زندگی شخصی و حرفه‌ای این موسیقیدان مطرح آلمانی آشنا خواهید شد. «مروری کوتاه بر زندگینامه بتهوون» یکی از شخصیت‌های تاثیرگذار موسیقی در دوران کلاسیک و رمانتیسیسم، لودویگ فان بتهوون "Ludwig van Beethoven" نام دارد . بتهوون در 17 دسامبر 1770 در شهر بُن "Bonn" آلمان دیده به جهان گشود. وی که در خانواده‌ای موسیقی دوست و در شهری موسیقی پرور زندگی می‌کرد از دوران کودکی نزد پدرش نواختن پیانو و ویولن را آموخت. بتهوون در 10 سالگی به تصمیم پدر مدرسه را ترک کرد تا به صورت تمام وقت نزد کریستین گاتلوب نف "Christian Gottlob Neefe" آهنگساز اپرای آلمانی، موسیقی را فراگیرد. پس از گذشت تقریبا ده سال وی در سال 1792 به وین سفر می‌کند و در آنجا از آموزش موسیقیدانان برجسته‌ای همچون یوزف هایدن "Joseph Haydn" و یوهان آلبرشتس برگر "Johann Georg Albrechtsberger" بهره برد. سرانجام در سال 1794 بتهوون نوازندگی پیانو و آهنگسازی را به صورت جدی آغاز نمود. بخشی از شهرت این موسیقیدان آلمانی به خلق آثارش طی 9 سال از 1803 تا 1811 باز می‌گردد. خلق آثاری با این عظمت و در این مدت کوتاه شاهکاری است که آنها را فراتر از آثار سایر هنرمندان جهان قرار می‌دهد. بتهوون شخصیتی غیرمنطقی و سرکش داشت که این می‌توانست ناشی از فشارها، نحوه و شرایط زندگی وی باشد. او که از حدود 17 سالگی مادر خود را از دست می‌دهد، سرپرستی دو برادر کوچک‌تر را برعهده می‌گیرد. بتهوون به طبع شخصیت خجالتی که داشت کمتر در محافل عمومی حضور می‌یافت، اما با این حال با جنبش‌های هنری زمان خود همراه بود. این اعجوبه دنیای موسیقی برخلاف برخورداری از استعداد موسیقیایی بالا گویا در زمینه عشق موفقیت چندانی نداشت و می‌توان گفت یکی از سونات‌های خود به نام سونات مهتاب را پس از یک شکست عشقی به معشوق خود تقدیم می‌کند. «شاهکارهای بتهوون» بتهوون در طول دوران پربار حرفه‌ای خود شاهکارهای بسیاری خلق نمود که از این بین می‌توان به 9 سمفونی، چندین سونات پیانو (پاتتیک، مهتاب، پیانوی هامرکلاویر و ...) و اپرای فیدلیو اشاره کرد. در بین این شاهکارهای جهانی سمفونی شماره 5 یکی از پرطرفدارترین قطعات موسیقی کلاسیک غربی و از جمله رازآلودترین آثار وی به شمار می‌آید که همچنان منشا خلق آن بر علاقه‌مندان پوشیده است. این اثر جاودانه که در سال‌های 1804 تا 1808 نوشته شد، به دلیل سادگی و گویایی به همراه چهار نت آغازینش شهرت جهانی دارد. برخی بر این باورند سمفونی شماره 5 آینه تمام نمای انقلاب کبیر فرانسه است که در آن بتهوون کش مکش و جدال، پیام اصلاح طلبانه با بیان آزادی، برابری و برادری و همینطور قدرت گرفتن بشریت را در بین سازهای موسیقی فریاد می‌زند. یکی دیگر از شاهکارهای بی‌نظیر این موسیقیدان، سمفونی شماره 3 نام دارد. بتهوون این اثر را که طی سال‌های 1802 تا 1804 خلق نمود به ناپلئون بناپارت رهبر انقلاب کبیر فرانسه تقدیم کرد اما مدتی بعد با اقدام بناپارت به تاج گذاری و امپراتور شدن، بتهوون او را حاکمی جاه طلب و مستبد خطاب کرد و با حذف نام وی از اثر خود آن را اروئیکا (سمفونی قهرمانی) نامید. «یک اتفاق ناگوار» بتهوون در یک گردش روزانه زمانی که به همراه دوست خود فردیناند ریس "Ferdinand Ries" از کنار چوپانی می‌گذشتند متوجه شد که صدای فلوت چوپان را نمی‌شنود. ناشنوایی اتفاق ناگواری بود که تاثیرات منفی را در زندگی شخصی وی در پی داشت. بتهوون به دنبال بروز این عارضه در سال 1801 به دوست خود فرانتس ویگلر نامه‌ای می‌نویسد و وی را از شرایط بد موجود مطلع می‌کند. او همچنین در این نامه از عدم حضور خود در محافل عمومی می‌گوید تا شاید به این طریق از انتشاز خبر ناشنوایی خود در بین مردم جلوگیری نماید. بتهوون معتقد بود که بروز این مشکل برای شخصی که به فعالیت‌های موسیقیایی مشغول است یک فاجعه محسوب می‌شود. با وجود پیشرفت بیماری، این نابغه دنیای موسیقی از خلق آثار ماندگار خود دست نکشید و توانست شاهکارهای بسیاری از جمله سمفونی پنجم را پدید آورد. وی که در واپسین روزهای زندگی خود از مشکلات جسمی و روحی متعددی رنج می‌برد، سرانجام در تاریخ 26 مارس 1827 در سن 56 سالگی دنیای موسیقی را در حالی ترک کرد که نام خود را برای ابدیت جاودانه نمود. تحقیقات به عمل آمده حاکی از آن است که دو نظریه در باب علت مرگ بتهوون مطرح می‌باشد. یک نظریه به بیماری سیروز کبدی و دیگری به وجود میزان بالایی از سرب در بدن او اشاره دارد. با ما به تماشای این مستند بنشیند.

در جستجوی موتزارت

در جستجوی موتزارت

تعداد ویدئوها: 30

در مستند ویدئویی "در جستجوی موتزارت" سعی داریم روایت کاملی از زندگی شخصی و حرفه‌ای این موسیقیدان معروف اتریشی برای شما علاقه‌‌مندان داشته باشیم. "زندگینامه موتزارت" شاید به جرات بتوان گفت کمتر کسی است که نام و آوازه ولفگانگ آمادئوس موتزارت "Wolfgang Amadeus Mozart"، آهنگساز شهیر اتریشی را نشنیده باشد. این نابغه دنیای موسیقی 27 ژانویه سال 1756 در سالزبورگ اتریش به دنیا آمد. وی هفتمین فرزند خانواده بود و پدرش نیز از بهترین ویولن‌نوازان و آهنگسازان اروپا در قرن هجدهم به حساب می‌آمد. پس از آن که لئوپلد موتزارت به نبوغ و استعداد ذاتی پسرش در یادگیری موسیقی پی برد به طور جدی او را تحت آموزش خود قرار داد. ولفگانگ آهنگسازی را از سن 3 سالگی آغاز نمود و هر آنچه که لازم بود را توسط پدر موسیقیدانش فراگرفت. او با هوش سرشار خود توانست در سن 8 سالگی اولین سمفونی‌اش را خلق کند و خود را به عنوان یک اعجوبه در دنیای موسیقی کلاسیک معرفی نماید. اجرای این سمفونی شگفتی برخی از آهنگسازان مطرح آن زمان از جمله پدرش و کریستین باخ را برانگیخت. موتزارت که از سنین کودکی به همراه خانواده برای اجرا به شهرها و کشورهای مختلف از جمله مونیخ، وین، پاریس، لندن، لاهه و ایتالیا سفر می‌کرد، در این مسیر با افراد مشهوری همچو آندره‌آ لوکزی و یوهان کریستین باخ آشنا شد. پس از روی کارآمدن اُسقف اعظم هیرونیموس فان کلردو "Hieronymus von Colloredo" به عنوان حاکم جدید سالزبورگ، موتزارت نیز در 13 مارس 1773 به عنوان آهنگساز و رهبر ارکستر به استخدام وی درآمد و تا سال 1777 این سمت را برعهده داشت. با وجود فضای نامناسب موسیقایی در شهر سالزبورگ، موتزارت که در استخدام دربار این شهر بود سعی بر این داشت که امیدوارانه بهترین آثار خود را خلق کند و از هیچ تلاشی نیز در این راه دریغ نکرد. او در این مدت توانست قطعات منحصر به فردی از جمله سونات‌های پیانو، قطعات مَس و کنسرتو پیانوی شماره 9 را به رشته تحریر درآورد. پس از آن وی در 23 سپتامبر 1777 با موافقت حاکم سالزبورگ و برای یافتن شغل مناسب با همراهی مادر خود به آلمان و فرانسه سفر کرد و پس از خلق چندین اثر و در نهایت فوت مادرش به سالزبورگ بازگشت و در دربار اتریش مشغول به کار شد. اما مدتی بعد به دلیل نارضایتی از جایگاهی که داشت از شغل خود استعفا داد. موتزارت در سال 1782 با وجود مخالفت پدرش با کنستانز وِبِر "constanze weber" خواننده سوپرانو ازدواج کرد و آنها صاحب دو فرزند پسر با نام‌های کارل توماس و فرانز زاویر ولفگانگ شدند. وی همچنین در این سال با نوشتن اپرای دستبرد به حرمسرا شهرت زیادی کسب کرد. در همان سال‌ها موتزارت با تاثیر از سبک موسیقی باروک دو اثر معروف خود با نام‌های فلوت سحرآمیز و سمفونی شماره 41 را خلق نمود. همچنین یکی از شاهکارهای موسیقی جهان با نام مَس در دی مینور پس از بی‌اعتنایی پدر موتزارت به وی و همسرش، توسط موتزارت خلق شد. بسیاری از تاریخ نگاران معتقدند که آثار موتزارت ارتباط عمیقی با روح آدمی برقرار می‌کند و این نشات گرفته از نبوغ و تبحر بالای این آهنگساز بزرگ در تحریر قطعات موسیقی است. موتزارت به نوشتن قطعات اپرای کمدی علاقه فراوانی داشت و سرانجام با لُرنزو دا پونته "Lorenzo Da Ponte" نویسنده اشعار اپرا ملاقات می‌کند و با همراهی وی یک روش جدید برای نوشتن اپرا می‌یابد که به نوعی طبیعت گرایی محسوب می‌شود. وی پس از همکاری با لُرنزو دا پونته موسیقی متن اپرای عروسی فیگارو "The Marriage of Figaro" را در سال 1786 می‌نویسد که ماهیت عشق، حسادت، ترحم و ... را به خوبی به نمایش می‌گذارد. ولفگانگ موتزارت در طول زندگی 35 ساله خود توانست بیش از 600 قطعه موسیقی خلق کند که از این بین می‌توان به 41 سمفونی، 27 کنسرتو پیانو، 5 کنسرتو ویالون، چندین قطعه مَس و اپراهای بی‌نظیرش اشاره کرد. موتزارت اپرای دون ژوان را برای نخستین بار 29 اکتبر سال 1787 در سالن Estates Theatre شهر پراگ اجرا نمود که مورد استقبال طرفدارانش قرار گرفت. موتزارت آخرین اثر خود را تحت عنوان آمرزش‌خوانی در رِ مینور "Requiem Mass in D minor" در سال 1791 در حالی می‌نوشت که از سلامت جسمی کافی برخوردار نبود. وی در واپسین روزهای زندگی خود برای تکمیل قطعه از یکی از دوستانش به نام فرانز خاویر ساسمایر کمک می‌گیرد. در نتیجه بخش پایانی قطعه حال و هوای پیش از مرگ موتزارت را به تصویر می‌کشد. این شخصیت برجسته دنیای موسیقی سرانجام در 5 دسامبر 1791 چشم از جهان فرو بست. ناگفته نماند که معمای مرگ موتزارت با موارد مختلفی از جمله مسمومیت‌ ناشی از مصرف جیوه، نارسایی کلیه، اِدِم (تجمع مایع در زیر پوست) و تب روماتیسم حاد گرده خورده است.

مبانی موسیقی

مبانی موسیقی

تعداد ویدئوها: 10

در دوره ویدیویی «مبانی موسیقی» با ما همراه باشید. نظریه موسیقی در واقع یک دستور زبان بسیار عظیم و متنوع است که با نحوه چینش صداها در امتداد محور زمان برای خلق یک تجربه موسیقیایی سرو کار دارد. در حقیقت نظریه موسیقی، نظیر خود موسیقی یک هنر است نه علم؛ چیزی شبیه به زبان با ویژگی‌ها و اصطلاحات غیرقابل توضیح. یکی از دلایل تدریس موسیقی به شکل زبان این است که خود موسیقی یک زبان و در واقع روشی جهت ارتباط صوتی بوده که حجم عظیمی از انواع اطلاعاتِ زیباشناختی، سبک شناختی، احساسی و غیره را در عین پیچیدگی می‌تواند به آسانی منتقل کند. تعریف موسیقی را می‌توان به گونه‌ای صدا در زمان یا مرتب شدن زمان توسط صدا بیان کرد. این تعریف دو بعد اصلی موسیقی یعنی صدا و زمان را بدون هیچ قید و شرطی جدا می‌کند. هنگام سخن گفتن از جنبه صدا در موسیقی در واقع به موارد متعددی همچون آلت موسیقی، ترکیب آلت‌ها، ملودی‌، هارمونی، بافت (شالوده) و تنالیته و هنگام صحبت در مورد بعد زمانی موسیقی به ریتم آن اشاره داریم. اگر موسیقی را یک زبان در نظر بگیریم، سازهای موسیقی به تنهایی و با هم صداهای آن زبان را تشکیل می‌دهند. هدف بیشتر سازهای موسیقی رسیدن به انعطاف، خوش آهنگی و قدرت بیان صدای انسان می‌باشد. بین سال‌های 1970 تا 1980 این عقیده وجود داشت که صدایی که با سازهای الکترونیک و به صورت دیجیتال ساخته می‌شود موج موسیقی آینده خواهد بود اما امروزه بیش از هر چیز سازهای الکترونیکی دیجیتال برای تقلید از سازهای کلاسیک استفاده می‌شوند. در میان سازهای مختلف، سازهای زهی آرشه‌ای یا خانواده ویولن شامل چهار ساز بوده که برابر با چهار محدوده صدای انسان هستند. ویولن صدای سوپرانو"soprano"، ویولا "viola" صدای آلتو"alto"، ویولن سل "violoncello" یا چلو "cello" صدای تنور"tenor" و کنترا باس "contra or double bass" صدای باس "bass" را تولید می‌کند که به صورت مخفف SATB نامیده می‌شوند. از میان تمامی سازها صدای ویولن به صدای انسان نزدیک‌تر بوده و دارای آهنگی خوش، قدرت، چابکی، دقت بسیار بالا و زیبایی محض می‌باشد. ویولا صدایی نرم‌تر، کامل‌تر و نسبتا غیر متمرکزتری نسبت به ویولن داشته و اغلب در نقش کمکی و تکمیلی با ویولن نواخته می‌شود. بین سازهای زهی آرشه‌ای، ویولن سل با صدای خش‌دار و بَم خود و شکل زیبا و چشمگیرش از نظر قابلیت نغمه سرایی بعد از ویولن قرار می‌گیرد. همان‌گونه که سازهای زهی آرشه‌ای بیشترین تعداد را در ارکستر دارند کوآرتِت هم به همین شکل می‌باشد و تقریبا از حدود سال 1750 یک گروه نوازنده چهار نفره از دو ویولن، یک ویولا و یک ویولن‌سل تشکیل و تبدیل به مهم‌ترین و معتبرترین گروه موسیقی سالنی شد. به دو دلیل کوآرتت زهی از دو ویولن، یک ویولا و یک ویولن‌سل تشکیل شده است. نخست اینکه در زمان پیدایش کوآرتت زهی، آن باسی که اکنون می‌شناسیم هنوز به وجود نیامده بود، دوم اینکه حتی اگر آن زمان هم وجود داشت باز هم ساز مناسبی برای کوآرتت زهی نبود. ژانرِ سازی یک دسته بندی مشخص از سازهاست و سه نوع دسته بندی عمومی ژانرِ سازی وجود دارد که عبارتند از: سولو یا تکنوازی "Solo"، سالنی یا مجلسی "Chamber" و ارکستری "Orchestral". تکنوازی یک قطعه، تنها برای یک ساز بوده در حالی‌که سالنی یا موزیک سالنی یک قطعه، برای دو یا چند ساز است که برای هر بخشی یک نوازنده وجود دارد. موسیقی ارکستری یک قطعه، برای چند ساز می‌باشد که در آن حداقل یک بخش تکرار شده یعنی دو یا چند ساز یک بخش یکنواخت را می‌نوازند و همان موسیقی هم‌زمان به دست چند نفر نواخته می‌گردد. در ادامه با آموزش ویدیویی مبانی موسیقی در خدمت شما عزیزان هستیم.

کلاس پیشرفته آندرس سگوویا در اسپانیا

کلاس پیشرفته آندرس سگوویا در اسپانیا

تعداد ویدئوها: 17

در دوره ویدیویی «کلاس پیشرفته آندرس سگوویا در اسپانیا» با معرفی چهره ماندگار گیتار کلاسیک، آندرس سگوویا تورس در خدمت شما هنردوستان عزیز هستیم. «زندگینامه آندرس سگوویا» دنیای موسیقی از دیرباز با نام و یاد مشاهیر این عرصه گره خورده است. آندرس سگوویا تورس "Andrés Segovia Torres" یکی از این بزرگان که در نواختن ساز گیتار کلاسیک شهرت جهانی دارد، 21 فوریه 1893 در لینارس اسپانیا چشم به جهان گشود. سگوویا، با وجود مخالفت‌ها و بی‌مهری‌هایی که از سوی خانواده و اطرافیانش دریافت می‌کرد با جدیت و پشتکار به کمک معلم خود میگل لوبت "Miguel Llobet" و با روشی که مخصص به خودش بود در سن 6 سالگی نواختن گیتار را آغاز نمود. در آن زمان ساز گیتار در محافل هنری و اجراها جایگاه چندانی نداشت و بیشتر از سازهایی همچون پیانو و ویولن استفاده می‌شد. وی با پشت سر گذاشتن تمام سختی‌ها در نهایت اولین اجرای حرفه‌ای و عمومی‌اش را در سال 1909 و در سن 16 سالگی در مجموعه Círculo Artísticol گرانادا انجام داد که این اجرا به عنوان اولین قدم در مسیر زنده سازی ساز گیتار و تغییر ذهنیت‌ها نسبت به آن نقش مهمی ایفا کرد. یک اجرای فوق العاده که توجه همگان را به سگوویا و این ساز جلب نمود. وی همچنین اجراهای موفق متعددی همچون اجرای مادرید سال 1912، کالج موسیقی Paris Conservatory سال 1915، بارسلونا 1916 و تور آفریقای جنوبی در سال 1919 را برگزار نمود که از این طریق نه تنها به جایگاه بین المللی درخوری دست یافت بلکه توانست ساز گیتار را احیا کرده و آن را به عنوان یک ساز رسمی در کنسرت‌ها به همگان معرفی نماید. سگوویا در طی سفرهایی که به کشورهای مختلف داشت با آهنگسازان بسیاری از جمله مانوئل پونسه، هیتور ویلا لوبوس و ماریو کاستلنوو تدسکو آشنا شد و آنها هر یک قطعاتی را برای این مرد بزرگ دنیای موسیقی تحریر نمودند. پدر گیتار کلاسیک جهان سرانجام در سال 1981 به پاس زحماتی که برای شناساندن ساز گیتار کلاسیک کشیده بود از سوی پادشاه خوان کارلوس اول لقب برجسته‌ترین لرد مارکیز از سالوبرنیا را دریافت نمود. از جمله شاگردان سگوویا می توان از John Williams ،Charlie Byrd ،Eliot Fisk و لیلی افشار (گیتارنواز مشهور ایرانی) نام برد. دو فیلم با نام Andrés Segovia in Portrait یکی در سن 75 و دیگری در سن 84 سالگی از زندگی و کار سگوویا ساخته شده است. از جمله افتخارات این مرد بزرگ می‌توان به دریافت جایزه گرمی بهترین اجرای کلاسیک برای آلبوم Segovia Golden Jubilee در سال 1958 و همینطور جایزه گرمی یک عمر فعالیت هنری "Grammy Lifetime Achivement Award" در سال 1986 اشاره نمود. از این هنرمند پرآوازه آثار بسیاری به جای مانده است که در این بین می توان از اجرای قطعه Mazurka ساخته آهنگساز مکزیکی Manuel Ponce، قطعه Prelude No.1 in E minor از Heitor- villa- lobos آهنگساز برزیلی و Capricho arabe از گیتاریست نامدار اسپانیایی Francisco Tarrego نام برد. آندرس سگوویا در حالی که دوران بازنشستگی خود را در منطقه Costa del sol در جنوب اسپانیا می‌گذراند، سرانجام در دوم ژوئن سال 1987 بر اثر سکته قلبی چشم از جهان فروبست.

آموزش پیانو

آموزش پیانو

تعداد ویدئوها: 56

در دوره ویدیویی «آموزش پیانو» به معرفی این ساز محبوب خواهیم پرداخت. «معرفی و تاریخچه پیدایش ساز پیانو» پیانو یکی از مشهورترین سازهای زهی ضربه‌ای است که صدای آن با فشردن کلیدها (کلاویه‌ها) و در اثر برخورد چکش‌ها با سیم‌های فلزی در داخل جعبه‌ای‌ چوبی تولید می‌شود. سیم‌های این ساز به صفحه‌ای موسوم به صفحه صدا متصل شده‌اند و نقش تقویت کننده صدای آن را ایفا می‌کنند. علاوه بر این در جلوی پای نوازنده سه پدال مختلف تحت عنوان پدال طنین، پدال نرم و پدال میانی وجود دارد که هر کدام از آن‌ها به ترتیب برای ارتعاش بیشتر صدا، کم‌کردن و خفه کردن صدا (ایجاد صدایی آهسته و خفه مانند) به کار می‌روند. پیانو برای نخستین بار در سال 1709 میلادی توسط یک مخترع خلاق ایتالیایی به نام بارتولومئو کریستافوری دی فرانچسکو "Bartolomeo Cristofori di Francesco" در شهر پادووا "Padua" ایتالیا ساخته شد و تا حدود یک دهه نیز ناشناخته ماند. تا این که یک نویسنده ایتالیایی مقاله‌ای در خصوص ساختار و نحوه عملکرد پیانو گردآوری کرد و پس از مدتی این مقاله به زبان آلمانی ترجمه شد و به صورت گسترده منتشر گردید. همین موضوع سبب شد که بیشتر سازندگان پیانو از الگوی این مقاله در ساخت آن بهره گیرند. تفاوت اصلی و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبلی خود همچون هارپسیکورد "Harpsichord" داشت این بود که نوازنده می‌توانست شدت صدای ایجاد شده را با نحوه ضربه زدن به کلیدها کنترل نماید و همین ویژگی سبب شد که ساز پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار گیرد. به مرور زمان انواع مختلفی از پیانوها تولید و به بازار عرضه شد که از بین آن‌ها می‌توان به گراند پیانو، پیانوی دیواری و پیانوی دیجیتال اشاره کرد. با وجود پیشرفت‌های بشر در زمینه‌های مختلف از جمله موسیقی، شگفت آور است که ساختار اصلی پیانوهای امروزی کاملا مشابه با پیانوهای مدرن بوده و تقریبا از همان الگوی اولیه خود تبعیت می‌کند. پیانو‌های امروزی معمولا از هفت اکتاو تشکیل شده‌اند و قادرند که محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید نمایند. به دلیل این ویژگی منحصر به فرد، پیانو به عنوان مادر سازها نامگذاری شده است. «مروری کوتاهی بر زندگینامه استاد فقید جواد معروفی» استاد جواد معروفی یکی از موسیقی‌ دانان و نوازندگان برجسته پیانو، سال 1291 در شهر تهران چشم به جهان گشود. وی آموزش موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و پس از فراگیری سازهای تار و ویولون به آموختن پیانو روی آورد. این استاد ارجمند بیش از چهل سال در عرصه موسیقی و آهنگسازی فعالیت کرد و شاگردان به نام و مشهوری نظیر اردشیر روحانی، انوشیروان روحانی، ساسان محبی و... را پرورش داد. از این هنرمند ارزنده آثار ماندگاری همچون مجموعه بی‌کلام «خواب‌های طلایی»، «آلبوم عاشورا»، «راز خلقت و فراق» و... به جای مانده است. سرانجام این هنرمند مشهور 16 آذر 1372 دار فانی را وداع گفت.

دف

دف

تعداد ویدئوها: 67

در دوره ویدیویی ساز «دف» با ما همراه باشید. دف یکی از سازهای کوبه‌ای ریتمی در موسیقی اصیل ایرانی به شمار می‌رود. این ساز از یک حلقه‌ چوبی که پوست نازکی از جنس طبیعی و یا مصنوعی بر روی آن کشیده شده تشکیل می‌شود و حلقه‌های کوچکی بر پشت آن متصل است. دف صدای دل نشینی دارد و آن را به وسیله انگشتان دست می‌نوازند. پوست مصنوعی نسبت به پوست طبیعی از قابلیت‌هایی برخوردار بوده که از جمله آن‌ها می‌توان به داشتن کوک ثابت، عدم جذب رطوبت در نتیجه عدم تغییر حالت بر اثر آن، یک دستی ضخامت سطح پوست دف، صدای استاندارد شده همانند سازهای ارکستر و سمفونی، نداشتن بوی نامطبوع، عدم افت ارزش ساز به دلیل عدم افت کیفیت پوست آن و تاب بر نداشتن کمانه به دلیل کشش یکسان پوست اشاره کرد. از نوازندگان به نام ساز دف در ایران می‌توان استاد بیژن کامکار، مسعود حبیبی و احسان قدمی را نام برد. همچنین هژار زهاوی "Hajar Zahawy" نیز از نوازندگان معروف بین المللی است. «مرور کوتاهی خواهیم داشت بر زندگینامه و معروف‌ترین آثار ردیف‌دان، موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز مشهور، محمدرضا لطفی» یکی از برجسته‌ترین نوازندگان نام آور ایرانی، استاد محمدرضا لطفی نام دارد. وی 17 دی 1325 در گرگان چشم به جهان گشود. این شخصیت بزرگ از چهره‌های تاثیرگذار موسیقی سنتی ایرانی نیز به شمار می‌رود. او با خلق آثار ماندگاری همچون «ایران ای سرای امیدـ»، «ای عاشقان»، «قافله‌سالار»، «کاروان شهید»، «سپیده» و «عشق داند» خودش را در دل مردم جای داد. محمدرضا لطفی، بنیان گذار گروه موسیقی شیدا؛ هنرمندان بسیاری را از جمله بیژن کامکار، مجید درخشانی، صدیق تعریف، حمید متبسم و ... تربیت و به دنیای زیبا و دل نشین موسیقی معرفی کرد. وی در کنار تار و سه‌تار، کمانچه، دف، نی و سنتور نیز می‌نواخت. استاد لطفی، 12 اردیبهشت 1393 دار فانی را وداع گفت. در ادامه با ما به تماشای ویدیوهای جذاب و آموزشی ساز کوبه‌ای دف بنشینید.

آکاردئون

آکاردئون

تعداد ویدئوها: 38

در دوره ویدیویی آموزش ساز «آکاردئون» با ما همراه باشید تا با تاریخچه یکی از ادوات در دنیای زیبای موسیقی آشنا شوید. آکاردئون یکی از سازهای مشهور در دنیای موسیقی است که برای اولین بار توسط مخترع آلمانی کریستین فردریش لودویگ بوشمن "Christian freidrich ludwig buschmann" در سال 1822 میلادی در شهر برلین ساخته شد. این ساز در بعضی از کشورها (به عنوان مثال برزیل، کلمبیا و مکزیک) در موسیقی‌های محبوبی نظیر Forro ،Sertanejo و B-pop استفاده می‌شود، در حالی که در دیگر مناطق مانند اروپا، آمریکای شمالی و کشورهای دیگر در آمریکای جنوبی، بیشتر برای رقص پاپ و موسیقی محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از بهترین محل‌های تجلی این ساز در اروپا، فستیوال‌های موسیقی است. همچنین در کاجن "Cajun"، زیدکو"Zydeco"، موسیقی جاز و حتی در موسیقی‌های کلاسیک در اجراهای ارکستراها و بصورت تک نوازی یا سولو نیز استفاده می‌شود. هارمونیکا (به معنی هارمونی موسیقیایی) قدیمی‌ترین نام یونانی این ساز است. بر زبان آوردن نام آکاردئون در میان مردمان آمریکا، موسیقی‌های ویژه رقص و آواز‌های قدیمی را در ذهنشان تداعی می‌کند. از بخش‌های ثابت و متغییر این ساز بادی شستی‌دار به ترتیب می‌توان به بلو "Bellow"، بدنه، مکانیسم پالت، بخش‌های متغییر، سیستم‌های دستی راست دست، سیستم‌های دستی چپ دست، سوئیچ‌ها و رنک‌های رید، تیپ‌های کرومیک و پیانو و استرپ‌ها اشاره کرد. کنسرتینا "Concertina" یک نوع آکوردئون ساده است که محبوبیت بسیاری نزد دریانوردان داشت. نوازنده، این ساز مشهور آلمانی را بین دو دست خود می‌گیرد که در میانه آن، مجاری هوایی قرار دارند که با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا تولید می‌شود. در یک سمت صفحه‌کلید کوچکی تعبیه شده‌است که کلیدهای آن وظیفه کنترل ورود هوا به مجاری را دارند و در سمت دیگر جعبه طنینی با دکمه‌های مخصوص قرار دارد. در ادامه از شما عزیزان دعوت می‌کنیم تا با ما به تماشای ویدیوهای این مجموعه آموزشی بنشینید.

سه تار

سه تار

تعداد ویدئوها: 86

در دوره ویدیویی آموزش صفر تا صد ساز «سه ‌تار» همراه شما عزیزان خواهیم بود. «معرفی سه تار و آشنایی با اجزای آن» سه ‌تار از سازهای خوش صدای موسیقی اصیل ایرانی است که در دسته سازهای زهی و مضرابی قرار می‌گیرد. سه ‌تار در ابتدا سازی از خانواده تنبور بوده، اما امروزه به لحاظ تکنیک‌های نواختن به تار نزدیک‌تر شده است. این ساز به دلیل صدای خاص و بی‌نظیرش، از محبوبیت بسیاری بین اهل خلوت و عرفان در ایران قدیم برخوردار بوده و هنوز هم مشتاقان فراوانی دارد. ساز سه ‌تار از دو قسمت کاسه (مشابه کاسه عود یا تنبور در مقایس کوچک‌تر) و دسته تشکیل شده که خرک روی صفحه و سیم‌گیر در انتهای کاسه آن قرار دارد. در انتهای دسته، پنجه جای گرفته که محل قرار گیری گوشی‌ها یا ابزارهای تنظیم کوک است. برای اجرای صحیح نوازندگی سه ‌تار، کاسه ساز را با زاویه 30 الی 45 درجه روی ران پای راست قرار داده تا دید مناسبی را روی پرده‌های ساز داشته باشیم و به نوعی بهتر بتوانیم آن را کنترل کنیم. سر انگشتان دست چپ را بر روی پرده‌های سه ‌تار حرکت می‌دهیم و با استفاده از انگشت اشاره دست راست به سیم‌ها ضربه می‌زنیم. در حین نوازندگی سه ‌تار، می‌توان با زخمه‌ زدن نزدیک به خرک، صدا را کمی زبر و خشن کرد. «نوازندگان معروف سه تار» از جمله برجسته‌ترین نوازندگان سرشناس سه ‌تار می‌توان میرزا عبدالله فراهانی، ابوالحسن صبا، یوسف فروتن، احمد عبادی و محمدرضا لطفی را نام برد. تمامی این استادان فقید، از چهره‌های تاثیرگذار در موسیقی اصیل ایرانی نیز به شمار می‌روند و یاد و خاطر‌شان همچنان باقیست. «مروری کوتاه بر زندگینامه مشتاق علی شاه، شهید موسیقی و عرفان» در دوران حکومت کریم خان زند (دوره زندیه) درویشی به نام میرزا محمد تربتی ملقب به مشتاق علی شاه، سیم چهارمی را به این ساز افزود که بعدها این سیم به نام مشتاق نامگذاری شد. نقش این سیم در طنین دل نشین صدای سه ‌تار بسیار بارز است. انتخاب این سیم باعث شد که هر جفت از سیم‌ها متشکل از دو جنس سیم فولاد و برنج شود. مشتاق در سال 1206 هجری قمری به جرم آن‌که قرآن را با نوای سه ‌تار می‌خواند، سنگسار شد. این استاد فقید، از چهره‌های سرشناس عرفان، شعر ادب و هنر نیز به شمار می‌رود که نامی بلند و پرآوازه در تاریخ هنر زیبای موسیقی بر جای نهاده است. در اصول بنیادی نوازندگی سازهای زهی، هر نت با یک صدای واخوان پشتیبانی می‌شود تا هیچ گاه نغمه‌ای به صورت تنها اجرا نگردد. نوع سیمی را که مشتاق علی شاه انتخاب نمود، باعث شد که هر جفت از سیم‌ها متشکل از دو جنس سیم فولاد و برنج شود.

گیتار آکوستیک

گیتار آکوستیک

تعداد ویدئوها: 56

در دوره ویدیویی «گیتار آکوستیک» به معرفی یکی از محبوب‌ترین سازهای زهی دنیا خواهیم پرداخت. گیتار آکوستیک به طور معمول از شش سیم فلزی تشکیل شده و بیشتر در سبک‌هایی نظیر فولک، بلوز، کانتری و راک به کار می‌رود. این ساز از کاسه صدای بزرگ‌تری نسبت به گیتار کلاسیک برخوردار بوده و صدای زنگ‌دار و شفاف‌تری را منتشر می‌کند. جنس این ساز معمولا از چوب بلسان بنفش "Rosewood"، چوب افرا "Maple"، صنوبر "Spruce" و... ساخته شده و همانند سایر گیتارها از اجزایی نظیر سردسته، صفحه انگشت گذاری، باره‌ها، بدنه، کلیدهای کوک و... تشکیل می‌شود. برخی از گیتارهای آکوستیک دوازده سیم دارند و به دلیل حجم صدای بالا معمولا برای نواختن ریتم پایه به کار می‎‌روند. از شرکت‌های معتبر سازنده گیتار در دنیا می‌توان به گیبسون "Gibson"، فِندر "Fender"، آیبنز "Ibanez" و... اشاره کرد. برای نوشتن و یا خواندن یک قطعه موسیقی از علائم مشخصی استفاده می‌کنند که در موسیقی این علائم را نت می‌نامند و اسامی آن‌ها براساس دو سیستم هجایی و الفبایی در اختیار نوازندان و یا خوانندگان قرار می‌گیرد. علاوه بر این، نت‌های موسیقی طبق قواعدی خاص و بر روی خطوط مخصوصی نوشته می‌شوند که به این خطوط افقی پنج خط حامل "Staff" می‌گویند. در ظاهر گیتار آکوستیک شبیه به گیتار کلاسیک است اما سیم‌های این گیتار فلزی است و کاسه صدای آن بزرگ‌تر از گیتار کلاسیک می‌باشد. تیونر دستگاهی است که برای کوک کردن سیم‌های گیتار به کار می‌رود و به کمک میکروفون تعبیه شده در خود، صدای نت نواخته شده را دریافت کرده و نام لاتین آن را بر روی صفحه نمایش می‌دهد. مترونوم یک ابزار تمرینی موسیقی است که با تکرار ضربات یکنواخت و قابل تنظیم به نوازنده کمک می‌کند تا به صورت دقیق و صحیح ضرب‌ها را اجرا نماید. گیتار الکترو آکوستیک نسل جدیدی از گیتارهای آکوستیک است و از لحاظ صوتی روند الکتریکی را در پیش می‌گیرد. نحوه عملکرد آن نیز بدین صورت است که صدا توسط پیکاپ به شکل سیگنال الکتریکی درآمده، که بعد از طی کردن مسیرها و برخی ادوات الکتریکی، به وسیله آمپلی فایر تقویت می‌شود و سرانجام از طریق اسپیکرهای آمپلی فایر به گوش می‌رسد. در این نوع گیتار نوازنده بدون آنکه مجبور به تعویض ساز برای پیدا کردن صدای مورد نظرش باشد می‌تواند از طریق تنظیم اکولایزری که روی گیتار قرار گرفته، حالت صدا را تغییر دهد و با طنینی که مورد نظرش است نوازندگی کند. در ادامه شما را به تماشای ویدیوهای آموزشی گیتار آکوستیک دعوت می‌کنیم.

ویولون

ویولون

تعداد ویدئوها: 72

در این دوره ویدیویی به معرفی ساز محبوب «ویولن» و تاریخچه آن خواهیم پرداخت. «تاریخچه ویولن» ویولن "Violin" از خانواده سازهای زهی-آرشه‌ای به حساب می‌آید و تاریخچه پیدایش آن در اروپا به قرن نهم میلادی باز می‌گردد. بسیاری از افراد معتقدند که این ساز نمونه تکامل یافته ساز عربی رِباب است که پس از ورود به اروپا و تغییر در قالب آن با نام ربک "Rebec" شهرت یافته است. آندره آماتی "Andrea Amati" را می‌توان نخستین سازنده این ساز تاریخی دانست. آماتی در اواسط قرن شانزدهم میلادی (سال 1555) اولین ویولن چهار سیم را طراحی کرد و پس از آن مدرسه ساخت ویولن را در شهر کرمونا "Cremona" ایتالیا دایر نمود. این ویولن‌ها نسبت به ویولن‌های مدرن اندازه کوچک‌تری داشتند و از حاشیه پهن و انحناهای منحصر به فردی (حلزونی شکل) در بدنه ساز برخوردار بودند. شهر کرمونا در شمال ایتالیا مشهورترین مرکز ساخت سازهای زهی به خصوص ویولن در دنیا بوده و از قرن شانزدهم میلادی تا به امروز (2018) مردم آن به ساخت این ساز بی‌نظیر روی آورده‌اند. «معرفی ساز ویولن» این ساز در کنار دو ساز ویولا "Viola" و ویولن سل "Violoncello"، خانواده ساز ویولن را تشکیل می‌دهند که در این میان ویولن صدای بمی در حین نواخته شدن تولید می‌کند. یک جعبه چوبی توخالی در کنار بیش از 50 قطعه و 4 تار، نمای زیبای این ساز را تشکیل می‌دهند. از جمله اجزای ویولن می‌توان به جعبه رزونانس، دسته، خرک، گریف، آرشه، سیم گیر، سیم‌ها و ... اشاره کرد. گفتنی است، وجهه جهانی این ساز را می‌توان در سازگاری آن با فرهنگ‌ها و حضور در موسیقی ملل مختلف دید. «زندگینامه ایتساک پرلمان، ویولنیست مشهور» ایتساک پرلمان "Itzhak Perlman" (متولد 31 آگوست 1945)، موسیقیدان، ویولنیست و رهبر ارکستر لهستانی تبار، یکی از مشهورترین و برترین ویولنیست‌های کلاسیک قرن بیستم به شمار می‌آید. ایتزاک اولین بار پس از شنیدن موسیقی کلاسیک در رادیو، به این ساز زیبا علاقمند شد. او در سن سه سالگی از پذیرش به Shulamit Conservatory محروم شد زیرا برای یادگیری ویولن بسیار کوچک بود. وی که در کودکی از بیماری فلج اطفال رنج می‌برد، در سن چهار سالگی توانست بر این بیماری غلبه کرده و به کمک عصا راه برود. وی که از سنین پایین رویای نوازندگی را در سر می‌پروراند، سرانجام در سال 1964 و در 19 سالگی توانست اولین جایزه خود را در رقابت‌های بین المللی Leventritt Competition کسب کند. از دیگر افتخارات ایتساک پرلمان می‌توان به دریافت 15 جایزه گرمی "Grammy" و 4 جایزه امی "Emmy" اشاره کرد. «معروف ترین نوازندگان ویولن ایرانی» از جمله معروف‌ترین نوازندگان ویولن ایرانی می‌توان از زنده یادان همایون خرم، علی تجویدی، پرویز یاحقی و بسیاری اساتید دیگر نام برد که همگی زمانی در مکتب استاد ابوالحسن صبا شاگردی کرده‌اند. از دیگر نوازندگان برجسته این ساز می‌توان از شادمهر عقیلی و روزبه نعمت الهی نیز یاد کرد. در ادامه از شما علاقه‌مندان به ساز ویولن دعوت می‌کنیم با ما همراه باشید.