آموزش کاراته

62 ویدیو

مدت دوره: 4 ساعت و 26 دقیقه

معرفی کاراته، بستن کمربند، ایستادن بحالت آماده و غیره (۱)

00:04:18

رایگان

در این مجموعه به آموزش ورزش کاراته میپردازیم. اولین نکته ای که برای آغاز آموزشها در این درس یاد میگیریم، معنای واژه کاراته است و سپس با لباس ویژه و پوشیدن کمربند این ورزش آشنا میشویم.

نمایش سریالی ویدیو:

دوره های مشابه:

تمرینات کیک بوکسینگ

تمرینات کیک بوکسینگ

تعداد ویدئو: 6

در دوره ویدیویی «تمرینات کیک بوکسینگ» با این هنر رزمی، تمرینات و همچنین حرکات رایج آن بیشتر آشنا می‌شوید. ورزش کیک بوکسینگ را می‌توان ترکیبی از رشته‌های کاراته، موی‌تای و بوکس دانست. این هنر رزمی مجموعه‌ای از حرکات هوازی و قدرتی را در برگرفته و به طور کلی افزایش سوخت و ساز بدن و در نتیجه تناسب اندام را برای افراد به دنبال دارد. با اینکه اصطلاح کیک بوکسینگ از کشور ژاپن بر سر زبان‌ها افتاد، اما تاریخچه و ریشه اصلی آن به هنرهای رزمی تایلند و بوکس موی تای باز می‌گردد. در دهه 1960 میلادی یک طرفدار بوکس ژاپنی به نام اوسامو ناگوچی با الهام از موی تای تصمیم به ایجاد سبکی از مبارزه گرفت که در آن علاوه بر برخورداری از فنون کاراته، مبارز بتواند به طور کامل به حریف خود ضربه بزند. وی به مطالعه موی‌تای پرداخت و در نهایت با ترکیب این هنر رزمی با کاراتهِ فول کنتاکت و بوکس، سبکی به نام کیک بوکسینگ را معرفی نمود. کیک بوکسینگ در واقع از دو قسمت کیک به معنی ضربه پا و بوکسینگ به معنای مشت زدن تشکیل شده و ضربات مشت و پا را شامل می‌شود. از حرکات اصلی و رایج در این ورزش می‌توان به ضربات جب، کراس پانچ، هوک، آپرکات، لگد از جلو، لگد از پهلو و لگد دورانی اشاره کرد. تمرینات ورزش کیک بوکسینگ از جمله تمرینات کاردیو به همراه تمرینات قدرتی تقریبا تمامی عضلات بدن به ویژه عضلات شکم، ماهیچه‌های دو سر و سه سر بازو را تحت فشار قرار داده و موجب افزایش استقامت عضلانی می‌شود. در این دوره آموزشی با برخی از این تمرینات آشنا خواهید شد. با ما همراه باشید.

تاریخچه ورزش کاراته

تاریخچه ورزش کاراته

تعداد ویدئو: 13

در دوره ویدیویی «تاریخچه ورزش کاراته» به چگونگی پیدایش و شکل‌گیری این هنر رزمی خواهیم پرداخت. کاراته یک نوع هنر رزمی پرطرفدار و محبوب در دنیاست که خاستگاه اصلی آن به جزیره اوکیناوای ژاپن باز می‌گردد. این ورزش در واقع بر مبنای ضربه زدن به حریف می‌باشد و ضربات مشت، لگد، زانو، آرنج و تکنیک‌های دست باز همانند دست چاقویی را در بر می‌گیرد. البته در برخی از سبک‌ها نیز فنون گلاویزی، قفل مفصل، پرتابی و مهار کردن نیز آموزش داده می‌شود. در قرن پانزدهم میلادی پس از تشکیل پادشاهی ریوکیو و به دنبال آن با به قدرت رسیدن شاه شوشین تمرین هنرهای رزمی و استفاده از سلاح (شمشیر) ممنوع اعلام شد و این قانون تا سده هفدهم ادامه یافت. این ممنوعیت سبب شد تا بسیاری از مردمان این منطقه به هنر مبارزه با دست خالی روی آورده و با ترکیبی از هنرهای رزمی چینی و بومی خود یک شیوه جدید مبارزه تحت عنوان Tōde (به معنی دست چینی) یا اوکیناوا-ته را پدید آورند. در قرن هجدهم سه سیستم مختلف از اوکیناوا-ته در سه روستای اوکیناوا تحت عنوان ناهاته، شوری‌ته و توماری‌ته ایجاد شد. استادان این سیستم‌های رزمی نقش بسیار مهمی را در شکل‌گیری کاراته امروزی ایفا نمودند. در اوایل قرن بیستم یکی از شاگردان استاد ایتوسو به نام گیچین فوناکوشی کاراته را به ژاپنی‌ها معرفی کرد و باشگاه‌های متعددی را ابتدا در توکیو و سپس در تمام دانشگاه‌های اصلی این کشور تأسیس نمود. این استاد برجسته به عنوان مبدع سبک شوتوکان و همچنین با لقب پدر کاراته مدرن شناخته می‌شود. در این دوره نام این رشته از دست چینی به دست خالی تغییر پیدا کرد که این تغییر نشان دهنده توجه مردم ژاپن به این ورزش و معرفی آن به عنوان یک هنر رزمی ژاپنی بود. پس از جنگ جهانی دوم اوکیناوا به یک قرارگاه نظامی مهم برای آمریکایی‌ها تبدیل شد و تا سال 1972 تحت تسلط آنان قرار داشت. در طول این سال‌ها نظامیان ساکن این منطقه به ورزش کاراته علاقه‌مند شدند و آن را زیر نظر استادان باتجربه‌ اوکیناوایی فرا گرفتند. این سربازان پس از بازگشت به آمریکا نیز به تمرین این هنر رزمی ادامه دادند که همین امر سبب گسترش کاراته در این کشور و سایر نقاط دنیا گردید. اوکیناوا امروزه مقصد اصلی بسیاری از کاراته‌کاها از کشورهای مختلف جهان است. کاراته‌کاهایی که به اوکیناوا سفر می‌کنند تنها به دنبال یک چیز هستند و آن هم چیزی نیست جز فراگیری هنر رزمی کاراته به شیوه‌ای اصیل و سنتی. با ما همراه باشید.